Περιμένοντας το σοκ: Mπορεί η Δύση να σωθεί χωρίς νέα καταστροφή;

 

 

Πώς μια μέγα-αιτία που ονομάσαμε «δομική ασυμμετρία» εντοπίζεται ως πιθανή αιτία οπισθοδρόμησης της δημοκρατίας και των εργαστηριακών δοκιμών “μετά-κυριαρχίας” που πραγματοποιούνται στην Ευρώπη και στην Ελλάδα των μνημονίων, θέτοντας ταυτόχρονα το ερώτημα αν η δημοκρατία χρειάζεται διάσωση, αν η παρακμή που παρατηρείται είναι αναστρέψιμη, με τι προϋποθέσεις, και τι ρόλο μπορεί να παίξει σε αυτό η Τεχνητή Νοημοσύνη.  Ολόκληρο το αρθρο μου στην SLpress μπορείτε να το βρείτε ΕΔΩ.

 

Η Ελλάδα των μνημονίων ήταν το πρώτο εργαστήριο. Τώρα η Ευρώπη την ακολουθεί.

   

Σε πρόσφατο άρθρο μου για τη χαμένη κυριαρχία συγκρίνω στοιχεία και αριθμούς. Το κατά κεφαλήν εισόδημα της Ελλάδας έπεσε από το 96% στο 68% του μέσου όρου της ΕΕ. Η ΕΕ υστερεί κατά 34% έναντι των ΗΠΑ, έχει μόλις 4 από τις 50 μεγαλύτερες εταιρείες τεχνολογίας και πληρώνει ρεύμα 200% έως 300% ακριβότερα από ΗΠΑ και Κίνα.

Ο Dani Rodrik το έχει διατυπώσει ως τρίλημμα: δεν μπορείς να έχεις ταυτόχρονα βαθιά οικονομική ολοκλήρωση, εθνική κυριαρχία και δημοκρατία. Η Ευρώπη θυσιάζει συνεχώς το τρίτο.

Το άρθρο «Στο δρόμο της μνημονιακής Ελλάδας βαδίζει η ΕΕ!» είναι το τρίτο της σειράς για τη Χαμένη Κυριαρχία και δημοσιεύτηκε στο SLpress. Θα το βρείτε, μαζί με τα υπόλοιπα, ΕΔΩ . Εκεί θα βρείτε και το τελευταίο μου βιβλίο, «Σιωπηλός Καινούργιος Κόσμος», για το πώς η τεχνολογία αλλάζει την εξουσία χωρίς να το πάρουμε είδηση και για το ποιος αποφασίζει όταν οι αποφάσεις φεύγουν από τους πολίτες.

Ποιο από τα τρία θα κρατούσατε εσείς;

#Ευρώπη #Κυριαρχία #Δημοκρατία #Ελλάδα #Τεχνολογία

Αν δεν επανεφεύρουμε τη δημοκρατία η τεχνολογία θα την ακυρώσει

 

Με την τεχνολογία ως δίκοπο μαχαίρι να ασκεί οριζόντια αρνητικές πιέσεις στην κοινωνία-όπως είδαμε σε προηγούμενα σημειώματα-, η διάψευση των διεκδικήσεων και η δυσπιστία των πολιτών προς τις κυβερνήσεις είναι σήμερα στα ύψη, ενώ το μέλλον των εθνικών δημοκρατιών που ταλανίζονται ανάμεσα στην άνοδο μιας παγκόσμιας πλουτοκρατίας και των λαϊκών δικτατοριών, δεν φαντάζει ρόδινο. Πολλοί βλέπουν μια κρίση της δημοκρατίας, δηλαδή την υποχώρηση της πολιτικής προς όφελος της οικονομίας, την κυριαρχία των αγορών, την απαξίωση των πολιτικών θεσμών, την άνοδο αυταρχικών ηγετών, τη νομοθέτηση μέσα από πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, τον παροπλισμό και ταπείνωση του πολίτη, κ.λπ., ως ορισμένα μόνο από τα στοιχεία που δημιουργούν σήμερα επιτακτική την ανάγκη για μια επανεφεύρεση της δημοκρατίας.

Η τεχνοεπιστήμη και ειδικά οι εθιστικές τεχνολογίες του διαδικτύου αποτελούν ένα μεγάλο κίνδυνο της εποχής μας, γιατί αντί να “ελευθερώνουν”, δημιουργούν προϋποθέσεις για μια ενδεχόμενη ψηφιακή αποσάθρωση της δημοκρατίας, καθώς και την χειραγώγηση και απώλεια της ελεύθερης πολιτικής έκφρασης και ελευθερίας του..... Περισσότερα ΕΔΩ.

Κινδυνεύουν οι εκλογές από τα social media;

 

Μια σειρά τεχνολογιών, μεθοδολογιών και εργαλείων, με κύριο όπλο τα social media, βλέπουν πλέον το φως της δημοσιότητας και στην Ελλάδα, σε μια επίδειξη ισχύος και ανταγωνισμού αυταρχικών πρακτικών διεθνώς, υλοποιώντας μια σειρά “μαύρων επιχειρήσεων” (Black Ops) με στόχο την χειραγώγηση των εκλογών και την υφαρπαγή της ψήφου των πολιτών, περιορίζοντας έτσι την ελεύθερη πολιτική βούληση και τραυματίζοντας καίρια τη δημοκρατία.

Ένας αριθμός πολιτικοστρατιωτικών οντοτήτων με ειδίκευση στην παραπληροφόρηση, προπαγάνδα και τελικά Black Ops κάνουν..... Περισσότερα ΕΔΩ.

Πως οι αυταρχικοί ηγέτες κτίζουν την κοινωνία της παρακολούθησης

 

Η σύγχρονη τεχνολογία και τα ψηφιακά εργαλεία της, επεμβαίνουν σήμερα στη δημοκρατική κοινωνία και αξιοποιούνται αποτελεσματικά από τις σύγχρονες ηγεσίες που βρίσκουν βολικό να κλίνουν προς τον αυταρχισμό, ενώ δεν βλέπουν καθόλου αρνητικά την ευρισκόμενη σε εξέλιξη “κινεζοποίηση” της Δύσης με το γνωστό “ψηφιακό ολοκληρωτισμό”. Τούτο γιατί ο ψηφιακός ολοκληρωτισμός προωθεί την κυρίαρχη ιδεολογία του κόμματος, επιβάλει μια στιβαρή “κοινωνική εποπτεία”, εκφοβίζει και τιμωρεί κάθε αντίπαλο που δεν υπακούει στα κελεύσματα μιας ολιγαρχικής κομματοκρατίας , μιας επαγγελματικής και, συνήθως, κληρονομικής πολιτικής τάξης. Και κτίζει μία κοινωνία της παρακολούθησης. Περισσότερα  ΕΔΩ  .

Smart phone: Ο ψηφιακός χαφιές

  Η ψηφιακή τεχνολογία επέφερε ένα τεράστιο πλήγμα στην ιδιωτικότητα του ατόμου που, είτε παραδόθηκε στη σαγήνη ασήμαντων εφαρμογών (Apps) που του απομυζούν προσωπικές πληροφορίες για εμπορικούς και όχι μόνο σκοπούς, είτε προδόθηκε από το κράτος που θέλει να ξέρει όσα περισσότερα για κάθε πολίτη ώστε να τον ελέγχει και να τον χειραγωγεί, με απολυταρχικές πρακτικές.

Υπάρχουν πολλά εργαλεία ώστε οι θηρευτές πληροφοριών να απογυμνώσουν το άτομο: Aπό την βιομετρική επιτήρηση, έως τα συστήματα κοινωνικής εμπιστοσύνης (social credit systems) στη Κίνα και το ελληνικό υβρίδιό του, τον υπερ-Τειρεσία, έως φυσικά το ίντερνετ και τα social media. Όμως τίποτε δεν είναι πιο θανατηφόρο, που φέρνει και το τέλος της ιδιωτικότητας, όσο δύο εργαλεία στα οποία ωθούν οι κυβερνήσεις να κάνουμε σήμερα, βίαια, μέγιστη χρήση: το κινητό τηλέφωνο και το πλαστικό/ψηφιακό χρήμα (CBDC).

Το πρόσφατο σημείωμά μου, ολόκληρο,  στο slpress, για όσους θέλουν να συναντηθούν μαζί του ΕΔΩ.

Η ψηφιακή τεχνολογία σκοτώνει την ιδιωτικότητα – “Το μέλλον έχει ξηρασία”

 

Από τους κοριούς έως τις high-tech παρακολουθήσεις του Predator, και από τη βιομετρία έως τα συστήματα κοινωνικής εμπιστοσύνης (social credit systems) που είναι σήμερα εφικτά από την ψηφιακή τεχνολογία, όλα πλήττουν τη δημοκρατική κοινωνία και τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου, την ιδιωτική ζωή, την αυτονομία και τη προσωπικότητα του. “Φονικές” εφαρμογές, στις οποίες το άτομο είναι αδύνατον να αμυνθεί, μας περνούν καθημερινά “ψηφιακές χειροπέδες” που πρόθυμα δεχόμαστε.

Η σύγχρονη τεχνολογία και τα ψηφιακά εργαλεία της, επεμβαίνουν πλέον ανοιχτά στη δημοκρατική κοινωνία και στα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου. Βιώνουμε μια κατάσταση όπου το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή και η προσωπικότητα του ατόμου απειλείται.... 

Το πρόσφατο σημείωμά μου, ολόκληρο,  στο slpress, για όσους θέλουν να συναντηθούν μαζί του  ΕΔΩ.

Στο Alert TV και τον Α.Καψαμπέλη, στο Αποκαλυπτικό Δελτίο 30/11/2022, για τον “ψηφιακό ολοκληρωτισμό”.

Μια συνέντευξη στο Alert TV  και τον Α.Καψαμπέλη στο Αποκαλυπτικό Δελτίο 30/11/2022, για ένα διαφαινόμενο “ψηφιακό ολοκληρωτισμό”.

Με τη Κίνα  να αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα χώρας που εξασκεί σε μεγάλο βαθμό μια “ψηφιακή ανισορροπία δύναμης“ εναντίον των πολιτών της, μέσα και από το λεγόμενο σύστημα “κοινωνικής εμπιστοσύνης” (social credit).Δείτε την ΕΔΩ.

Από τον Γκαίμπελς στα social media…

Η ανάγκη για ενέργειες χειραγώγησης των πολιτών είναι αρκετά παλαιά. Όπως έλεγε και ο Αμερικάνος ανιψιός του Φρόυντ από το 1920, κύριος Μπερνάις (Edward Bernays, The Engineering of Consent ): «Η συστηματική χειραγώγηση της συμπεριφοράς και των πεποιθήσεων των μαζών είναι απαραίτητη στις δημοκρατίες, από αυτούς που είναι στο παρασκήνιο και ουσιαστικά ηγούνται», δηλαδή τις ελίτ. Αλλά και ο ίδιος ο Γκαίμπελς, μεγάλος θεωρητικός της εποχής του στα θέματα προπαγάνδας, έλεγε το 1940: «Αν και είναι καλό να κατέχεις την εξουσία η οποία βασίζεται στα όπλα, είναι καλύτερο και πιο ικανοποιητικό να κερδίζεις την καρδιά του λαού και να την κρατάς». Την ανάγκη χειραγώγησης των πολιτών τη γεννούσε ο κρυφός φόβος κυβερνήσεων / ελίτ κ.λπ., για ενδεχόμενη εξέγερση των μαζών, ή η επιθυμία τους να επιτύχουν την ύπνωσή τους. Μπορεί κανείς να βρεί ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ.

Δημοκρατία και Τεχνολογία – Η εποχή της “μετα-αλήθειας”

Η 15η Νοεμβρίου 2016 θα μείνει στην ιστορία ως η “μαύρη ημέρα” για την Δημοκρατία.Ήταν η ημέρα που το Oxford Dictionary ανακήρυξε ως λέξη της χρονιάς την λέξη της “μετα-αλήθειας” (post-truth). Τούτο, κατά το λεξικό, για να χαρακτηρίσει μια εποχή, την εποχή της “μετα-αλήθειας” όπου «τα γεγονότα μετρούν λιγότερο από το συναίσθημα», όπως έδειξαν και η εκλογή Τραμπ το 2016, αλλά και το Brexit στη Μεγάλη  Βρετανία.

Το νέο σημείωμά μου στο slpress, για όσους θέλουν να συναντηθούν μαζί του ΕΔΩ.

“Εκτρέφει η τεχνολογία έναν ψηφιακό ολοκληρωτισμό; ”

 

Ο κόσμος μας εξαρτάται όλο και περισσότερο από την τεχνολογία, ένα δίκοπο μαχαίρι, που μπορεί, επίσης και συγχρόνως, να υπονομεύσει τη δημοκρατία διαστρεβλώνοντας τις πληροφορίες, προωθώντας ψευδείς ειδήσεις και διευκολύνοντας την πολιτική χειραγώγηση.

Το σημείωμά μου σήμερα στο slpress, για όσους θέλουν να συναντηθούν μαζί του, ειναι ΕΔΩ.  

Γράφει ο Γιάννης Ν. Μπασκόζος στο σημείωμά του για το νέο βιβλίο του Κώστα Π. Κατάρα: Αν σας αρέσει η Ναόμι Κλάιν και αυτό το βιβλίο θα σας συναρπάσει.

Ένα βιβλίο ολιστικό. Δηλαδή μια μελέτη για το σύγχρονο κόσμο με σκέψεις για την οικονομία, την πολιτική, το ψηφιακό μέλλον και τον ρόλο του πολίτη μέσα σε αυτόν. Ο υπότιτλος του βιβλίου «ανιχνεύοντας τη νέα κανονικότητα την εποχή της μετα-δημοκρατίας» προδιαθέτει για το που κινείται ο συγγραφέας. H βασική ιδέα είναι ότι έχουμε περάσει σε μια εποχή μετα-δημοκρατίας όπου οι ψηφιακές ευκολίες έχουν αντικαταστήσει την ανθρώπινη παρέμβαση, τον ανθρώπινο λόγο. Ότι η αριθμητικοποίηση των πάντων έχει οδηγήσει τις κοινωνίες σε ακραίες ανισότητες, με κινητήρια δύναμη έναν άδικο και άπληστο καπιταλισμό. Η χειραγώγηση από αλγόριθμους, ψηφιακές προπαγάνδες, ολοκληρωτικά σχέδια που δήθεν διευκολύνουν την ανθρώπινη ζωή μετατρέπουν τους πολίτες σε σιωπηλή μάζα, η οποία έχει αφήσει το μέλλον της σε αυτόματους μηχανισμούς. Ο συγγραφέας δεν αυθαιρετεί ούτε ιδεολογίζει, αντιθέτως παραθέτει πλήθος ερευνών από μαθηματικούς, δημοσιολόγους, πολιτικούς αναλυτές, επιστήμονες/μελετητές των κοινωνικών δικτύων, γενετιστές, συγγραφείς βιβλίων για το μέλλον του ανθρώπινου κόσμου για να τεκμηριώσει τις απόψεις του.  Το βασικό του συμπέρασμα είναι ότι ο άνθρωπος /πολίτης χάνει την ελευθερία του, μετατρέπεται σε δέσμιο μηχανισμών που οδηγούν στην καταστροφή του. Αν σας αρέσει η Ναόμι Κλάιν και αυτό το βιβλίο θα σας συναρπάσει!
 
Δείτε στο περιοδικό εδώ:
 
https://lnkd.in/d5R7xMQb

Γράφει το περιοδικό “PowerGame” για το νέο βιβλίο του Κώστα Π. Κατάρα: Μεγαλύτερος κίνδυνος της εποχής η τεχνοεπιστήμη (STEM)

 

 

 Μπορούν οι τεχνοεπιστήμες να αποσαθρώσουν την δημοκρατία; Υπάρχει ψηφιακός ολοκληρωτισμός; H Τεχνητή Νοημοσύνη και οι αλγόριθμοί της απειλούν την ανθρωπότητα;
Αυτά είναι μερικά ερωτήματα με τα οποία καταπιάνεται το νέο βιβλίο του Κώστα Κατάρα, με τίτλο «Σιωπηλός καινούργιος κόσμος» που εκδόθηκε πρόσφατα.

Είναι το τρίτο βιβλίο του συγγραφέα στο οποίο ο ίδιος εξετάζει, μεταξύ άλλων, το πώς ο σύγχρονος άνθρωπος οδηγήθηκε στην παθητικότητα, σε έναν μεγάλο ύπνο, και σήμερα πιεζόμενος και από τις τεχνολογικές εξελίξεις, ίσως καταλήξει να γίνει ασήμαντος κοινωνικά, οικονομικά, πολιτισμικά και πολιτικά. Τούτο, μέσα από μια τεχνολογική πραγματικότητα που ο Κώστας Κατάρας προσεγγίζει με κριτική ματιά, που, όμως, μπορεί να λειτουργήσει και αφυπνιστικά για τον άνθρωπο.

Μια ματιά που δεν περιγράφει μόνον από τι κινδυνεύουμε, αλλά και ποιες δυνατότητες και προκλήσεις ανοίγονται μπροστά μας. Και, κυρίως, που θυμίζει την ανάγκη και ικανότητα που έχει η ανθρωπότητα να υπερπηδά προκλήσεις θαρραλέα , να προχωρά μπροστά και να δημιουργεί έναν καλύτερο κόσμο, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις. Συνιστά, ενδεχομένως, και ένα προσκλητήριο να υπερβούμε τα εμπόδια, σε αρμονία με τη γνωστή φράση «είμαι απαισιόδοξος λόγω ευφυΐας και αισιόδοξος λόγω θέλησης».

Βασικό θέμα στο βιβλίο είναι η τεχνοεπιστήμη (STEM) και ειδικά οι εθιστικές τεχνολογίες του διαδικτύου / ίντερνετ που αποτελούν τον μεγαλύτερο κίνδυνο της εποχής μας. Και τούτο γιατί, όπως γράφει ο συγγραφέας, «αντί να “ελευθερώνουν”, δημιουργούν προϋποθέσεις για μια ενδεχόμενη ψηφιακή αποσάθρωση της δημοκρατίας, καθώς και την απώλεια της ελεύθερης βούλησης και ελευθερίας του ατόμου».

«Έτσι, μετά τα χρόνια του ενθουσιασμού για το ίντερνετ, ακολουθεί μια περίοδος φόβου των χρηστών ότι οι μεγάλοι παίκτες του ψηφιακού χώρου και οι τεχνολογικοί κολοσσοί χρησιμοποιούν αυτό το εργαλείο με βλαβερό τρόπο για την κοινωνία. Οι προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ με τη νίκη Τραμπ και το Brexit στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά και εκλογικές διαδικασίες σε άλλες χώρες που αντιμετωπίζονται σχεδόν αποικιακά από τη Δύση, καταδεικνύουν ότι πραγματικά υπάρχει μια επικίνδυνη «ψηφιακή αποσάθρωση της δημοκρατίας» (digital disruption of democracy)».

«Η Κίνα», συνεχίζει ο Κώστας Κατάρας, «αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα χώρας που εξασκεί σε μεγάλο βαθμό την πιο πάνω “ψηφιακή ανισορροπία δύναμης” εναντίον των πολιτών της μέσα και από το λεγόμενο σύστημα “κοινωνικής εμπιστοσύνης” (social credit). Πρόκειται για μια συνολική βαθμολόγηση κάθε πολίτη στη χώρα σε πραγματικό χρόνο, μέσα από μια τεράστια βάση μεγάλων δεδομένων (Big Data) που παρακολουθεί αδιάκοπα 7×24 τη συμπεριφορά του».

«Με κινητά, κάμερες, δορυφόρους, drones, γεωεντοπισμό, social media, παρακολούθηση των ηλεκτρονικών συναλλαγών, και όλων των δεδομένων (Big Data) που οργανισμοί και εταιρείες είναι υποχρεωμένες να δίνουν στις Αρχές, το κράτος κατασκευάζει μια κατάσταση με την “κοινωνική βαθμολογία” κάθε πολίτη».

Συνοπτικά, το νέο βιβλίο του Κώστα Κατάρα έχει έξι θεματικούς άξονες:

• τη Μετα-δημοκρατία,
• την Χειραγώγηση και την Μετα-αλήθεια,
• τον Ψηφιακό Ολοκληρωτισμό
• την Παθητικότητα και τον φόβο
• το DNA & αθανασία και
• το Μέλλον και το Ελληνικό Υπόδειγμα

Το «Σιωπηλός Καινούριος Κόσμος», είναι το τρίτο κατά σειρά βιβλίο του Κώστα Κατάρα. Έχει προηγηθεί το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα με τίτλο «Οι πληροφοριόπτωχοι του “χωριού”» (1999) που χαρακτηρίστηκε από τον Τύπο «κλασικό» (Ελευθεροτυπία, 24 Αυγούστου 1999), και ως ένα από τα «βιβλία-προφήτες» της τεχνολογίας. Επίσης θετική ήταν και η υποδοχή του δεύτερου βιβλίου του που κυκλοφόρησε στην αγγλική γλώσσα στις ΗΠΑ με τίτλο «“Nice” Capitalism», (Amazon, 2008). 

Δείτε στο περιοδικό εδώ:

https://www.powergame.gr/start-ups-digital/278564/siopilos-kainourgios-kosmos-megalyteros-kindynos-tis-epochis-i-stem/

( Περισσότερα για το βιβλίο και σημεία πώλησης / βιβλιοπωλεία στο: https://www.costaskataras.org/siopilos-kainourgios-kosmos.html )